โศกนาฏกรรมแห่งความมั่งคั่ง: เมื่อผืนหญ้าต้องร่ำไห้ใต้เงาปีกเหล็ก
ภายใต้ท้องฟ้าที่ขรึมขลังและหนักอึ้งราวกับจะถล่มลงมาทับโลก ศึก World Cup ครั้งที่กำลังจะมาถึงนี้หาใช่เพียงการเฉลิมฉลองแห่งมวลมนุษยชาติ แต่มันคือการประกาศศักดาของจักรวรรดิที่หิวกระหายเงินตราและอำนาจ และในขณะที่เม็ดเงินไหลบ่าราวกับแม่น้ำไนล์ที่เอ่อล้น เหล่าผู้เชี่ยวชาญด้านสิ่งแวดล้อมกลับมองเห็นรอยร้าวที่ลึกซึ้งเกินกว่าจะเยียวยา
"มันช่างแตกต่างจาก Olympic Games ที่พยายามลดรอยเท้าคาร์บอนลงอย่างอดสูในหลายปีที่ผ่านมา แต่สำหรับ FIFA World Cup ของเหล่าบุรุษผู้จองหองนั้น ทุกอย่างกลับดำเนินไปในทิศทางตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง" David Gogishvili นักภูมิศาสตร์แห่ง University of Lausanne กล่าวกับ AFP ด้วยน้ำเสียงที่สั่นพร่าราวกับนักพยากรณ์ที่มองเห็นกรุงโรมกำลังถูกเผาผลาญ
การขยายตัวของอาณาจักรที่ไร้ขอบเขต
เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่กองทัพนักเตะถูกขยายเป็น 48 ทีม และเป็นครั้งแรกที่สมรภูมิถูกแบ่งออกเป็นสามดินแดนใหญ่—Mexico, Canada และ United States—ราวกับพยายามจะครอบครองทั้งทวีปไว้ในกำมือเดียว และการวิจัยชี้ชัดว่ามันจะสร้าง carbon footprint ที่ใหญ่โตมโหฬารที่สุดเท่าที่ประวัติศาสตร์การกีฬาเคยจารึกไว้
ตัวเลขการปลดปล่อยก๊าซ CO2 นั้นถูกประมาณการไว้สูงถึง 5-9 ล้านตัน และหากเปรียบเทียบกับ 1.75 ล้านตันของ Paris 2024 แล้ว มหกรรมนี้ก็คืออสูรกายที่สูบกินอากาศบริสุทธิ์อย่างไม่รู้จักพอ และมันยังบดขยี้สถิติ 2.17 ล้านตันของ Russia ในปี 2018 และ 3.17 ล้านตันของ Qatar ในปี 2022 ที่เคยถูกประณามเรื่องสนามติดแอร์ท่ามกลางทะเลทรายอย่างย่อยยับ
ระยะทางคือศัตรู และท้องฟ้าคือพยาน
แม้สังเวียนทั้ง 16 แห่ง ตั้งแต่ Toronto ที่เล็กที่สุด ไปจนถึง Arlington ใน Texas ที่จุคนได้มหาศาลถึง 94,000 คน จะเป็นสนามที่มีอยู่เดิม แต่บาปกำเนิดของทัวร์นาเมนต์นี้คือระยะทางอันไกลโพ้น และความห่างชั้นระหว่าง Miami ถึง Vancouver นั้นมากกว่า 4,500 กิโลเมตร และนั่นหมายถึงการเดินทางโดยเครื่องบินของเหล่านักเตะ และเจ้าหน้าที่ และสื่อมวลชน และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง แฟนบอลกว่า 5 ล้านคนที่ FIFA หมายมั่นปั้นมือจะกวาดต้อนมา
ลองจินตนาการถึงชะตากรรมของทีมอย่าง Bosnia and Herzegovina ที่ต้องรอนแรมกว่า 5,040 กิโลเมตร เพียงเพื่อจะลงฟาดแข้งในรอบแบ่งกลุ่มที่ Toronto และ Los Angeles และจบลงที่ Seattle—ผืนหญ้าที่นั่นคงจะสั่นสะท้านเมื่อต้องรองรับฝีเท้าของเหล่านักรบที่เหนื่อยล้าจากการข้ามขอบฟ้า
คำลวงของพระเจ้าองค์ใหม่แห่งวงการลูกหนัง
Gianni Infantino ประธาน FIFA ผู้เคยประกาศก้องถึงความมุ่งมั่นในการต่อสู้กับสภาวะโลกร้อนที่ COP26 กลับถูกคณะกรรมการความยุติธรรมของสวิส (CSL) ตำหนิอย่างรุนแรงฐานโฆษณาชวนเชื่อเรื่อง "ความเป็นกลางทางคาร์บอน" ที่ลวงโลกใน Qatar และในครั้งนี้ FIFA ก็เลือกที่จะนิ่งเงียบราวกับปฏิเสธความจริง
วงจรแห่งความละโมบที่ไม่มีวันสิ้นสุด
- การขยายทีมจาก 32 เป็น 48 ทีม คือการเพิ่มภาระให้โลกอย่างจงใจ
- การแข่งขันระดับนานาชาติหนึ่งนัดสร้างมลพิษมากกว่าเกมลีกถึง 42 เท่า
- แมตช์เดียวในรอบสุดท้ายอาจปล่อย CO2 สูงถึง 72,000 ตัน เทียบเท่ากับการใช้รถยนต์ในอังกฤษกว่า 51,500 คันตลอดทั้งปี
ความหิวกระหายในการเติบโตของ FIFA คือวงจรที่ไม่มีวันจบสิ้น และมันกำลังจะลามปามไปสู่ปี 2030 ที่จะจัดขึ้นใน 3 ทวีป 6 ประเทศ และปี 2034 ที่ Saudi Arabia ซึ่งมี Aramco ยักษ์ใหญ่ด้านน้ำมันเป็นผู้สนับสนุนหลัก ราวกับเป็นการตอกย้ำว่า "การปฏิเสธความจริงด้านสิ่งแวดล้อมของ FIFA จะยังคงดำเนินต่อไป" ดังที่ศาสตราจารย์ Gilles Pache ได้จารึกไว้ในวารสารวิชาการอย่างเจ็บแสบ
